شمارهی اول/صفحه پانزده
نقاط ضعف فرهنگی را به چالش بکشیم...
سالانه توسط بسیاری از مراکز مد و زیبایی و یا بنیادهای مشابه در بلوک غرب لیستهای صد یا چند انتخابی از زنان زیبای جهان ارائه میشوند. داورانی که نه آنها را میشناسیم و نه متدهایشان بیان یا بررسی میشوند برای جهان و جهانیان تصمیمی در راستای سلیقهی شخصی میگیرند!
گذشته از اینکه این عمل به شدت ضد انسانی و نقض حقوق بشر و خصوصاً زنان است میتواند به وضوح در ردهی ترور سرد جای بگیرد.
بعلاوه هر انسانی زیباییهای خودش را دارد و فی الواقع هیچکس از دیگری زیباتر نیست خصوصاً زنان که هر زنی در نوع خودش زیبا و حتی زیباترین است پس قبح این عمل واضحتر میگردد.
در کنار آن این نیز غیر قابل کتمان و چشم پوشی ست که قائل شدن به مفهوم زیبایی برای موارد اسپشیال، زشتی را نیز به طبع خود برای غیر اسپشیالها میرویاند که این موضوع به حدی شرم آور، سطحی، بیمار و حتی مجرمانه است که غیرقابل جبران است.
شاید بسیاری زنان قدرت یا پشتوانهی این را نداشته باشند که از حدود زیبایی خود دفاع کنند آیا این منطقی و انسانی ست که زیر چرخدندههای قدرت با مردان و زنان هوسبازش له شوند چون توان درک زیباییهای آنها وجود ندارد و یا منفعتی در پی ندارد؟
اینکه زنی مورد پسند فردی نیست و زن دیگری هست صرفاً یک سلیقهی شخصی ست. سلیقهی فردی آن هم در زمینهی زیبایی از میزان غلبهی عاطفی و جنسی نشئت میگیرد. یعنی هرکس محدودهی اختصاصی گزینشی به نام سلایق شخصی خود دارد که آن نیز بنابر توان جنسی و عاطفی او ست. بیان عمومی این مهم در صورتهای تحمیلی و برتری جویی در نظام عقلمندی، انسانی، حقوقی و مدنی مردود است همچنین در فرهنگ ایرانی بسیار نکوهش میشود و فعلی ناپسند محسوب میگردد.
وقت آن رسیده کور بودن صاحبان قدرت و تاثیرگذارن در این لاابالی گری بینالمللی آن هم در حیطهی زنان مرتفع شود و درمانشان سریعتر انجام پذیرد.
دهشناکی این فعل وقتی واضحتر میگردد که در زندگی شخصی و روزمرهی افراد بسیاری تأثیر مستقیم مینهد و تا جا به جا کردن مرزهای جنایت پیش میرود.
جالبتر این جاست که این داوران، دست اندر کاران و منتخبین آنها بعنوان حامیان حقوق زنان شناسانده میشوند!
گاهی ابعاد جنایات سیستماتیک بین المللی به حدی وسیع و جا افتاده و پرقدرتند که مغز از فکر کردن به آنها سوت میکشد.
یکی از سموم مهلک بلوک غرب همین مسئلهی تعیین ملاکهای زیبایی، انتخاب زنانی تحت عنوان زیبا و نشر حداکثری آن است که زندگیهای بسیاری را تحت تاثیر منفی خود قرار میدهد.
یادمان نرود آنکس که میکشد یکبار جنایت میکند و آنکس که زنده نگاه میدارد تا تغذیه کند هزاران بار.
هرگونه حمایت از این رویه ی فاسد من را به یاد کلام آن فاجر تاریخی می اندازد که میگفت دندونش قشنگه! شاید بتوان محاسنی مانند سودآوری مالی و یا درمانهای کوتاه مدت در اینگونه افعال دید اما به زیان آن نمیارزد. از این رو مشمول سفسطه زیبایی دندان سگ گندیده میشود.
بسیار باعث تأسف است.
🖋به قلم سردبیر

